Köpekler Ve İnsanlar

İnsanlarla yüz yıllar boyunca iç içe yaşayan köpekler, sayısız efsaneye ve masala konu olmuştur.örneğin, Yunan mitolojisine göre Hades denilen yer altındaki ölüler ülkesinin kapısını Kerberos adlı bir köpek bekler. Genellikle üç başlı ve yılan kuyruklu olarak gösterilen bu köpeği yeryüzüne çıkarmak Herakles’in başarmak zorunda kaldığı on iki görevin sonuncusuydu. Gökyüzünde takımyıldızlardan ikisinin adı Büyükköpek ve Küçükköpek’tir. Ayrıca, köpek sözcüğünün kullanıldığı bir çok atasözü ve deyim vardır.

Örneğin “Havlayan köpek ısırmaz” atasözü, karşısındakini bağırıp çağırıp korkutan kimsenin eyleme geçmeyeceğini, “Kurt kocayınca köpeklerin maskarası olur” atasözü, güçlü iken çekinilen kişinin gücünü yitirdiğinde kötü niyetlilerin oyuncağı olacağını anlatır. “Köpeksiz köy bulmuş da değneksiz geziyor” deyimi, kendisine engel olacak, karşı çıkacak kimse olmadığından, istediği gibi davrananlar için kullanılır.

Bu örnekler ve daha bir çoğu köpekler ve insanlar arasındaki yakın ilişkilerin bir göstergesidir. İnsan fosilleriyle birlikte bulunan köpeğinkine benzer kemikler, en azından 10 bin yıl önce, evcilleştirme sürecinin olmasa bile insanların köpeklerle ilişkisinin başladığını kanıtlamaktadır. Belki de, yiyecek artıkları bulmak amacıyla yerleşim yerlerinin çevresinde dolaşan ve yakınlaşan tehlikelere karşı insanları uyaran bu hayvanlar ile insanlar arasında yavaş yavaş gelişen bir ilişki doğmuştur.

Afrika’da yazılı tarihin başlangıcından beri köpeklerin bulunduğu bilinmektedir. Eski Mısırlılar’ın 5000 yıl önce mezarların ve tapınakların duvarlarını süsleyen köpekler günümüz salukilerine (evcil bir köpek cinsi), Babil ve Hitit sanatında kullanılan köpek figürleri Kangal çoban köpeğine benzer. Mısırlılar’ın köpeğe büyük saygı duyduğu, hatta kutsal saydığı bilinmektedir. Eski Etiyopyalılar için köpeğin öylesine saygın bir yeri vardır ki, onları hükümdar olarak seçer ve başa getirdikleri köpeklerin davranışlarını dikkatle izleyerek yönetim işinin nasıl üstesinden geldiklerini anlamaya çalışırlardı. Ama tarih boyunca köpekler hep en sevilen hayvanlar arasında yer almamıştır. Yahudiler ve Hindular köpekleri pis hayvanlar olarak görür ve dokunmaktan çekinirler. Türkler ve Araplar “köpek” sözcüğünü, insan için kullanılabilecek en kötü yakıştırmalardan sayarlar.

Birbirlerine taban tabana zıt tüm bu yaklaşımların ötesinde, köpekler sahiplerine koşulsuz bağlılıkları ve cana yakın arkadaşlıklarıyla yüzyıllar boyunca gözde birer ev hayvanı olmuşlardır.